Anderhalf miljoen euro beschikbaar om leegstand aan te pakken

Geplaatst Geplaatst in Bedrijventerreinen, Klimaatadaptatie, Wonen

ARNHEM – De provincie Gelderland helpt in de gemeenten Arnhem, Berkelland en Berg en Dal met de aanpak van leegstand. Er wordt bijna anderhalf miljoen euro uitgetrokken om nieuwe woningen te realiseren en groen terug te laten keren in het straatbeeld.

In de drie gemeenten zijn er plannen om leegstaande bedrijfspanden een nieuwe invulling te geven. De provincie ondersteunt deze projecten met een financiële impuls. “Meer woningen, minder leegstand”, aldus gedeputeerde Peter Kerris. De hulp valt binnen het programma ‘Steengoed Benutten’ van de provincie.

In totaal worden 94 woningen gerealiseerd. In het centrum van Neede gaan lege winkelpanden plaatsmaken voor groen en worden vijf sociale huurwoningen gebouwd.

In de Groesbeekse woonwijk Schreven worden 31 woningen ontwikkeld. Het leegstaande voormalige Stadskantoor in Arnhem wordt tot slot omgevormd tot een complex met 58 nieuwe huurappartementen. 

Bron: Omroep Gelderland

Regio Arnhem-Nijmegen wil samenwerken in ‘groene metropoolregio’

Geplaatst Geplaatst in Klimaatadaptatie, Regio Arnhem-Nijmegen

REGIO – Achttien gemeenten in de regio Arnhem-Nijmegen hun samenwerking versterken. De colleges van de deelnemende gemeenten hebben deze week ingestemd met voorstellen daarvoor. Als de gemeenteraden er ook mee instemmen begint vanaf 1 januari 2021 de samenwerking onder de naam Groene Metropoolregio.

In diverse gemeenteraden werd het afgelopen jaar gewezen op het belang van democratische legitimering van een samenwerkingsverband. De gemeenteraad als hoogste orgaan van een gemeente zou niet buitenspel gezet mogen worden. In het verleden werd over het eerdere samenwerkingsverband Stadsregio Arnhem Nijmegen wel eens gezegd dat daar beslissingen genomen werden buiten de gemeenteraden om.

Democratische legitimering

Maar volgens wethouder Sylvia Fleuren van Berg en Dal is dat bij dit samenwerkingsverband niet het geval. “We creëren nadrukkelijk geen nieuwe bestuurslaag. Het werken aan de opgaven blijft een collegeverantwoordelijkheid en gemeenteraden kunnen besluiten over deelname aan een opgave. Ik denk dat we hiermee maximale flexibiliteit én transparantie organiseren.”

Ook de provincie Gelderland is enthousiast over de versterkte samenwerking. Peter Kerris, provinciaal gedeputeerde met de regio Arnhem-Nijmegen in zijn portefeuille: “Fantastisch dat de regio deze samenwerking oppakt!” Volgens Kerris is er grote behoefte om versneld woningen te bouwen en er liggen grote uitdagingen om duurzame energie op te wekken. “Dat krijg je alleen samen voor elkaar.”

Geld vanuit provincie

De doelen van de Groene Metropoolregio sluiten volgens Kerris mooi aan bij die van de provincie. Mogelijk komt er ook financiële ondersteuning vanuit de provincie. Gedeputeerde Staten hebben hiervoor een voorstel bij Provinciale Staten ingediend die hier later dit najaar over besluiten.

De samenwerking is volgens de deelnemende gemeenten ook belangrijk om de regio beter te profileren. Voorzitter van de stuurgroep Lucien van Riswijk (burgemeester van Zevernaar): “Door je als regio scherp te profileren, word je veel beter gezien in Den Haag en Brussel.”

Balans tussen groei en leefkwaliteit

De naam Groene Metropoolregio geeft aan dat de gemeenten kiezen voor een balans tussen groei en leefkwaliteit. In een gezamenlijke persverklaring schrijven de deelnemers: “De regio manifesteert zich door het bijzondere karakter van het landschap en duurzaamheid die in haar DNA zit. De regio staat voor kwalitatieve groei, voor stedelijke ontwikkeling in balans met groene en ontspannen leefkwaliteit en voor het behouden en versterken van typische landschappelijke en culturele waarden.”

De deelnemende gemeenten aan de versterkte regio zijn: Arnhem, Berg en Dal, Beuningen, Doesburg, Druten, Duiven, Heumen, Lingewaard, Montferland, Mook en Middelaar, Nijmegen, Overbetuwe, Renkum, Rheden, Rozendaal, Westervoort, Wijchen, Zevenaar.

Bron: RN7

Beschermde natuur, maar komt het enorme zonnepark op landgoed in Renkum er toch?

Geplaatst Geplaatst in Klimaatadaptatie

RENKUM – De provincie Gelderland gaat tóch onderzoeken of er een enorm zonnepark kan komen op Landgoed Quadenoord in Renkum. Daarmee zet zij de deur open naar opwek van duurzame energie in beschermde natuur. 

In maart dit jaar wees de provincie het initiatief nog af, omdat het landgoed midden in een natuurgebied ligt. 

Het dertig voetbalvelden grote zonnepark, dat op twee akkers aan de rand van Quadenoord moet komen, zou volgens de provincie onder meer te veel negatieve gevolgen hebben voor beschermde diersoorten. Ook was er onduidelijkheid over de stikstofuitstoot bij het plaatsen van de panelen. 

Gesprek over compromis

De gemeente Renkum steunde het initiatief wel. Naar aanleiding van de kwestie is de provincie met de initiatiefnemers in gesprek gegaan om te kijken in hoeverre een compromis mogelijk is met minder zonnepanelen en meer nieuwe natuur op het landgoed. 

De conclusie: mogelijk kan het dus wél. Eis is wel dat er zo’n 15.000 zonnepanelen minder komen dan de geplande 40.000. Ook wordt gekeken naar het omvormen van akkergrond naar natuur. Daarmee moet de verbinding tussen de natuurgebieden, waar het landgoed tussen ligt, worden versterkt.

Minder ruimte 

Dat de provincie nu ineens de deur open zet voor duurzame energie in beschermde natuur komt doordat ruimte  schaarser wordt, stelt gedeputeerde Peter Kerris: ,,Er is meer plek nodig om onze ambities op het gebied van onder meer woningbouw, natuur en groene energie te realiseren.”

Het huidige provinciebeleid, waarbij functies zoals wonen, natuur en recreatie gescheiden worden, is daarom volgens Kerris niet vol te houden. Tegelijkertijd is Quadenoord te klein om een grote impact te hebben op de duurzaamheidsdoelstellingen van de provincie.

Duurzame energie en natuur

Kerris ziet de locatie dan ook vooral als een plek om te onderzoeken hoe duurzame energie en natuur gecombineerd kunnen worden. Betekent dit dat in toekomst ook ruimte is grootschalige energieopwek in beschermde natuur? ,,Het is nog te vroeg om dat te zeggen.”

Of het zonnepark er daadwerkelijk komt, is nog onzeker. Daarvoor moet het beleid van de provincie namelijk worden aangepast. Ook is nog niet duidelijk in hoeverre uit het onderzoek een haalbaar plan komt. ,,We moeten heel erg met elkaar gaan puzzelen”, zegt John Smits, rentmeester van het landgoed. ,,Maar de deur staat op een kier, dat is mooi. Dat geeft ook aan dat wat we doen zo gek nog niet is.”

Smits hoopt met een zonnepark extra inkomsten te genereren voor onderhoud en renovatie van Quadenoord. ,,We staan voor een aantal enorme investeringen. We moeten bijvoorbeeld heel veel geld steken in het bos vanwege de gevolgen van klimaatverandering. Herplanten kost al gauw 15.000 euro per hectare. Dat geld heb ik niet.”

Bron: de Gelderlander

Provincie Gelderland: ‘We moeten onze welvaart laten passen bij de draagkracht van de natuur’

Geplaatst Geplaatst in Klimaatadaptatie, Ruimtelijke ordering, Wonen

De discussie over stikstof drukt ons weer eens met de neus op een feit dat we niet altijd willen erkennen: we leven in een klein land. Een klein land met veel welvaart en dus ook veel wensen. Daar is op zich niks mis mee, maar veel van die wensen vragen letterlijk ruimte. En juist daar hebben we niet veel van. Tijd om er eens anders naar te kijken. Of juist zoals we het altijd deden.

Bijna elke week staan er op onze agenda onderwerpen die hoe dan ook ruimte vragen. Of het nu gaat om zonnevelden, wegen, fietspaden, landbouw, natuurontwikkeling, woningbouw of bedrijventerreinen. Ze leggen allemaal beslag op ruimte. Heel lang hebben we kunnen werken met het koppelen van verschillende doelen. Het gevaar van hoog water in de rivieren bestrijden we door de rivier meer ruimte te geven aan het water, maar ook aan de natuur en recreatie, zoals in Lent en bij Veessen-Wapenveld.

Onze voedselproductie is zo efficiënt geworden dat alleen de Verenigde Staten meer voedsel exporteren dan ons kleine landje.

Niet alles kan

Al met al heeft ons dat geen windeieren gelegd: we zijn één van de welvarendste landen in Europa.

Maar zo langzamerhand lijken we echt tegen grenzen aan te lopen. Grenzen die de natuur stelt en grenzen die we zelf stellen. Haalden we de energie decennialang uit de grond, nu moeten we bovengronds nieuwe energiebronnen aanleggen, in de vorm van windmolens en zonnevelden. De klimaatverandering dwingt ons om ruimte te bieden aan de opvang van extreme hitte, extreme regen én droogte. Bijvoorbeeld met meer groen in de steden en meer wateropvang.

De stijgende zeespiegel zal er ook voor zorgen dat de rivieren minder gemakkelijk het water kunnen afvoeren. En om de kwetsbare natuur te beschermen, ontkomen we niet aan ingrepen in de bronnen van de stikstofuitstoot. Combineer dat met het gegeven dat we in Nederland pakweg 700.000 woningen moeten bouwen tot 2030, dan dringt zich het besef op: we zullen op een andere manier naar onze ruimte moeten kijken. De titel van het rapport Remkes, Niet alles kan, lijkt ons al te willen sturen in een richting van drastische keuzes.

Voorbeeld in de hele wereld

Maar is het ooit anders geweest? Al in de 17e eeuw was soms de klacht te horen dat ons land te vol was; een opmerking die in alle daaropvolgende eeuwen terugkwam. In de jaren ’50 stimuleerde de regering actief emigratie, om te voorkomen dat ons land te vol zou worden. Het is niet minder vol geworden.

We hebben dat aangepakt door op een creatieve en innovatieve manier naar onze ruimte te kijken: onze manier van omgaan met water en grond is nog altijd een voorbeeld in de hele wereld. Of het nu gaat over nevengeulen, inpolderen of andere manieren om met hoog water om te gaan. En we kunnen vinden wat we willen van onze agrarische sector, maar dat we er in geslaagd zijn om op de postzegel die Nederland is op de wereldkaart één van de belangrijkste voedselproducenten van de wereld te worden, hebben we aan diezelfde manier van innoveren te danken.

Tegelijkertijd zijn we er in geslaagd om een welvaartsstaat in stand te houden die, mondiaal beschouwd, gezien mag worden.

We krijgen er nu een uitdaging bij. Namelijk onze denkkracht en organisatietalenten in te zetten om dit allemaal veel natuurvriendelijker te maken. Want doorgaan op de manier waarop we de afgelopen decennia hebben gewerkt, is geen optie. De grote opgaven voor de komende jaren is hoe we onze welvaart kunnen laten passen bij de draagkracht van de natuur. Dat vraagt veel van ons. Het vraagt wel van ons dat we beseffen een gemeenschappelijk probleem te hebben dat we alleen samen op kunnen lossen: we hebben maar één samenleving én maar één aarde. Beide koesteren we.

Bij deze aanpak werkt het niet als iedereen vanuit de eigen loopgraaf de ander blijft bestoken: een loopgraaf brengt niks in beweging en leidt alleen tot stilstand. Het kabinet heeft al laten zien dat er duidelijke keuzes gemaakt moeten worden die de één met gejuich en de ander met weerzin zal begroeten.

Open discussie

Ook in Gelderland hebben we veel te doen om de natuur te versterken. We pleiten daarbij voor een open discussie, waarbij we over de eigen overtuigingen heen willen kijken. Daar horen geen verboden onderwerpen, geen taboes bij. En ook geen angst voor ingrijpende en soms pijnlijke besluiten.

Net zoals in de samenleving lopen ook in ons college de opvattingen uiteen. Het zou niet goed zijn als dat niet zo was. Maar we zijn er tegelijkertijd van overtuigd dat we er samen uit moeten en gaan komen.

De provincie is de bestuurslaag die zich al decennia vooral met de inrichting van de ruimte bezighoudt.

Wat ons betreft nemen we het voortouw in deze discussie.

Gedeputeerde Staten van de provincie Gelderland: John Berends, Peter Drenth, Peter van ’t Hoog, Peter Kerris, Jan Markink, Jan van der Meer, Christianne van der Wal

Bron: de Gelderlander